Wathit’s Thoughts 002: Oneness

(English is below)

.

เพราะความเงียบ จึงเห็นความกลมกลืน

ความว่างเปล่า คือพื้นที่ของสิ่งใหม่

เมื่อเราฟังเสียงตัวเอง โลกก็กำลังฟังเรา

เมื่อความสับสนก่อเกิดปัญญา

เมื่อการจากลาคือการเริ่มต้น

หยาดน้ำตาคือการตระหนักรู้

ทุกความชัดเจนมักมาในคราบของความวุ่นวาย

การสูญเสียคือการเตรียมตัว

ความเจ็บปวดทำให้เราเข้าใจความจริง

ความเจ็บปวดซึ่งเป็นประตูสู่การเปลี่ยนแปลง

ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อกระตุ้นสิ่งที่หลับไหลอยู่ในตัวเรา

เพื่อท้าทายให้เราเติบโต

นำมาซึ่งบทเรียนที่ไม่สามารถเรียนรู้ด้วยวิธีอื่นใด

ผ่านการพบเจอและการจากลา

ผ่านเงามืดและการเปิดเผย

หายใจเข้า – ออก อีกครั้ง

ผ่านความสัมพันธ์ของโลกกับตัวเราเอง

.

(English Translation)

.

Through silence, we perceive harmony.

Emptiness is the dwelling place of what’s yet to come.

When we listen to our own voice, the world is listening too.

When confusion births wisdom,

when departure becomes genesis,

when tears become recognition—

All clarity arrives clothed in turmoil.

Loss is preparation.

Pain unveils truth to us,

pain which serves as the threshold to transformation.

Everything comes to awaken what lies dormant within,

to summon us toward becoming,

to offer lessons that cannot be learned otherwise—

through meeting and parting,

through darkness and illumination,

through the rhythm of breath, in and out, again,

through the communion between world and self.

.